01-12-12

Een mooie herinnering...


kaars, kaarsen, handen, hand, yoga, herinnering, dans, techniek, loslaten, verdriet, mooi, warm



Laatst leerde we met Yoga je verdriet loslaten, een techniek, niet makkelijk maar wel lekker om te doen. Tijdens de les besefte ik ineens: dat vroeger toen ik een jaar of tien was, vaak mee ging naar tante Corry, de zus van tante Guda.

Dat zijn twee bijzondere vrouwen waar mijn moeder en vader mee omgingen. Naast de gezellige avondjes die wij samen met elkaar doorbrachten, leerde tante Corry mij een speciale dans.

Met brandende kaarsjes op schoteltjes op je handen, dansen. Ik moest mijn arm naar binnen draaien en zo weer omhoog en dat zonder dat je verbrandde. Natuurlijk leerde ik het eerst zonder vuur en als ik het goed onder de knie had, mocht ik het een keertje proberen met vuur. Dat was veel spannender natuurlijk.

Niet beseffend dat deze techniek van dansen, je verdriet deed loslaten.

Bijzonder eigenlijk, want nu begin ik pas te beseffen hoe bijzonder tante Corry eigenlijk wel was. Een wijze vrouw, met veel levenservaring en een hart vol liefde.

Helaas werd zij ziek en heeft zij de laatste tijd van haar leven in een rolstoel moeten doorbrengen. En ik heb eigenlijk de laatste jaren van haar leven niet echt van dichtbij meegemaakt.

Maar deze techniek, het dansen met kaarsjes ( kaarsjes gebruik je bij Yoga niet ) wil ik toch eigenlijk weer oppakken.

Ik weet nog goed dat toen wij een keertje mee mochten naar de Carnaval, ik moest ongeveer tien a elf zijn geweest.

De hele avond was ik in mijn eentje aan het dansen, ik deed alsof ik kaarsjes op mijn handen had en paradeerde zo over de dansvloer. De euforie die ik voelde was overweldigend…

Maar ook dat ik bij iedereen op schoot mocht zitten en van iedereen wat drinken kreeg, omdat ik zo mooi en goed kon dansen.

Wat een mooie herinnering die omhoog kwam tijdens Yoga…

De commentaren zijn gesloten.