05-08-13

Ik heb mijn buik vol van slechte communicatie…

commmmmm.jpg

Als je niet weet wat er in je partners koppie omgaat, niet weet hoe de ander zich voelt. Is de relatie dan wel succesvol? Heeft de relatie dan wel kans van slagen?

Je kan wel zeggen: uit angst voor de reactie van de ander zeg ik het maar niet. Maar als je niemand aanspreekt over zijn of haar gedrag, zal de ander ook nooit in staat zijn om hetgeen te veranderen wat je bang maakt. Zal de persoon nooit naar zichzelf kijken en zal het ongewenste gedrag blijven bestaan.

Daarom is het ook zaak, hoe moeilijk je het ook vind. Hoe bang je bent voor zijn of haar reactie. Toch proberen te spreken over wat je dwarszit. Als je het bij jezelf houdt, het durft te benoemen zullen je relaties uiteindelijk veel beter verlopen.

Maar vaak uit angst houden mensen hun mond en bijten zij hun kaken stevig op elkaar. Maar soms ook omdat het hen geleerd is omdat over gevoelens praten één grote taboe is. Dat zie je vaak bij mannen, die moeten zich houden aan een soort jongenscode. Ik ben een man en ik mag niet huilen, wordt er vaak dan wel gezegd.

Maar zonder communicatie zal de kans op slagen kleiner worden. Want als boosheid niet bespreekbaar wordt gemaakt en alles wordt weg gewuifd, dan ga je wrok koesteren voor de persoon waar je eens zoveel van hield.

 

Dat zou toch zonde zijn! Daarom ook: durf dingen bespreekbaar te maken en vertel wat het met je doet. 

De commentaren zijn gesloten.