04-04-14

De Huisvuilcentrale Alkmaar...

Huisvuilcentrale
 
Het is 9:00 uur, donderdagochtend. Ik ben op school, waar ik word verwacht. Vandaag gaan we met de auto, naar de huisvuilcentrale in Alkmaar. Ik heb drie kinderen in de auto, waaronder mijn eigen zoon Menno, Ces en Ahmed. 
Ik weet de weg, en ging er op mijn eigen houtje heen. De kinderen waren heerlijk aan het kletsen achterin de auto. Over de snelweg, langs McDonalds zo het terrein op van de huisvuilcentrale.
 
Nog eventjes wachten totdat iedereen gearriveerd was, zodat we konden verzamelen om vervolgens te beginnen aan de rondleiding. We werden geleidt naar een grote zaal, waar eerst voorlichting gegeven werd over het milieu. Er was alleen een klein probleempje. We waren me 18 man, 14 kinderen, 4 volwassenen. Er mogen maar 15 personen tegelijk de fabriek in. Door een miscommunicatie vanuit de kant van de huisvuilcentrale, mochten wij als ouders alsnog een rondleiding. Dus 3 ouders, plus een gids betraden de fabriek, terwijl de rest nog naar de info luisterenden, kregen wij een helm incl. haarnetje, en een geel jasje aan. 
 
Gelukkig één van de ouders stelde een hoop vragen, waardoor ik rusig mijn mond kon houden en luisteren kon naar wat er vertelt werd. We kwamen eerst bij de    

hvc.jpg

verbrandingsovens aan, het is er ruim 1000 Celcius. We mochten even naar binnen kijken, terwijl de gids ons een verhaaltje vertelde. 
Zo liepen we door de fabriek heen, het stonk heel erg als ik er nog aan denk...
Via de controlekamer, waar alles goed in de gaten werd gehouden, kwamen aan bij de grijpers, de kraanmachinist die het vuil in de oven stortte. 
Even nog een praatje gemaakt met de machinist en vervolgens liepen we verder, door een smal gangetje todat we in een warme ruimte aankwamen, waar het zo stonk dat ik er misselijk van werd. De warmte zorgt ervoor dat de lucht niet te harde was. Gelukkig kwamen we buiten uit, waar vuilniswagens van de HVC, maar ook GP Groot in een grote rij stonden te wachten om het vuil aan te leveren. Je zag hoe het gestort werd en ik vroeg of hun het afval niet sorteerden, het gingen scheiden. Maar nee, alles wat zo wordt aangeleverd en alles wat zo in de vuilnisbak wordt gegooid komt allemaal op één grote hoop en wordt verbrandt. Dus ook bussen deodorant, batterijen etc, wat zeer slecht is voor het milieu. 
Ik voelde me steeds naarder worden en vind dat we echt hier wat aan moeten doen. 
Onder het lopen vertelde de gids ook dat zij energie leveren aan de inwoners van Alkmaar, het AFAS stadion. Dat vindt ik een mooi project. 
 
Maar goed, de wereld gaat naar de klote, het broeikaseffect wordt groter en wij als burger helpen daar aan mee. Er moet toch iets gedaan kunnen worden aan dit effect, we zouden toch iets kunnen doen om de mensen meer te stimuleren/motiveren om samen onze aarde te redden, want je kan zeggen wat je wilt maar de aarde is het erfgoed voor onze kinderen. Een beter milieu begint bij jezelf en daarom ben ik ook bezig, zelf het afval te scheiden. Ondanks dat we hier één grote container hebben waarbij niet wordt gescheiden. Ik heb bakjes voor batterijen, electrische apparaten, oud papier en glas. Als iedereen dat nu eens zou doen, zou het al een heel verschil maken..daarom ook het volgende gedicht:
 
 
de zon elke morgen haar ochtendgloed
brengt ons een lach
een liefdevolle groet
met haar gouden stralen 
verlicht zij hemel en aarde
bergen en dalen
zeeën en stranden
de verste landen
vanzelfsprekend wachten wij op een glimp van haar gezicht,
dat zij haar prachtige stralen op ons richt
zo vanzelfsprekend is het niet meer
helaas, de wereld kent nu heel ander weer
de zon die minder vaak haar licht laat schijnen
de donkere wolken laat verdwijnen
tornado’s en winden
die we op de gekste plaatsen vinden
waar gaat het heen
moeder natuur staat alleen
tsunami’s in overvloed
de mens heeft dit gedaan
de natuur die er voor boet
kom laten we samen er voor staan
om voor veiligheid te zorgen,
de wereld voor onze nageslacht te waarborgen
hand in hand
met je buurland
samen als één, arm in arm haken
de wereld beter te maken

 
Maar fijn, de tour was afgelopen en de gids bracht ons terug naar waar we waren begonnen. Een kleine pauze werd ingelast, waar we koffie kregen en koekje. De kinderen kregen limonade en er was tijd voor een praatje. Mijn zoon maakte een prachtige opmerking en dat brak de dag, iedereen moest lachen. 
Nu moesten de kinderen nog beginnen aan de tour en de ouders moesten wachten, samen met een moeder liep ik naar buiten en gingen zitten op een stoeprandje...
Na een tijdje te hebben gekletst en te lachen, besloten we weer naar binnen te gaan, de kinderen zouden spoedig klaar zijn om terug naar school te keren. 
We moesten nog even wachten, maar dan toch kwamen ze terug en maakten we aanstalten om de auto in te stappen. De leraar vond het nogal grappig om mij even in de maling te nemen, waardoor de kinderen moesten lachen. Eenmaal in de auto, gingen de verhalen over de rondleiding. 
Terug de snelweg op en naar school. Op school bedankte de leraar ons voor het rijden en dat wij mee waren. We hebben een hoop geleerd en ik vind het een goed project om kinderen naar Huisvuilcentrale te laten komen, iets te vertellen over het milieu, tenslotte zijn zij het erfgoed van onze wereld...

05-09-13

Ik ben veranderd...

Net als elk jaar op de eerste woensdag in september is er kermis bij ons in het dorp. Het hele jaar kijk ik er naar uit om naar de kermis te gaan. Heel veel jaren, veel plezier gehad op de kermis. ’s Morgens om 11 uur wordt de eerste borrel getapt. Ook dit jaar ging ik gisteren met veel zin naar de kermis.

Om 11 uur in  het dorp afgesproken met onze oude buurvrouw en een vriend van de familie. Ik heb lekker gefeest/gedanst en ben lekker uit mijn dak gegaan.

Ik wilde even kijken in een andere kroeg en mijn vrienden bleven achter in de kroeg waar wij waren. Met mijn flesje water liep alleen richting de andere kroeg.

Ik was een beetje moe, want stond al bijna 7 uur op mijn benen. Ik ging op een trapje zitten bij die andere kroeg, draaide je shaggie en nam een slok water.

De portier kwam nog even een praatje maken. Ineens kreeg ik een gevoel van geluk over mij heen. Een big smile verscheen er om mijn mond.

Ik dacht: waar ben ik mee bezig? Ik wil naar huis, naar mijn man en kind. Ik keek nogmaals om mij heen en zie allerlei dronken mensen over straat wandelen en besefte dat ik het eigenlijk niet leuk meer vind, die hele kermis. Al die dronken mensen, met wat voor een reden? Gewoon simpelweg dronken worden?

Ik stond op en liep naar huis. Onderweg, de schoonheid van de natuur die mij diep ontroerde. De schoonheid in alles en iedereen…

Wow…

 

Word ik oud? Of is dit gewoon een fase? Ik weet het niet. Maar wat ik wel weet is dat het voor mij de laatste keer is geweest. 

Ik ben veranderd...

maxresdefault.jpg

15-08-13

Een engel...

 

angel.jpg


Nadenken, tot de late uurtjes in de nacht, mijn lichaam strak en gespannen. Mijn kaken stevig op elkaar. Wanneer gaat die spanning uit mijn lichaam? Wanneer voel ik mij vrij?

Er zijn momenten dat het goed gaat, en momenten van niet. Onzekerheid, angsten overspoelen dan mijn gedachten. Geblokked voor mijn omgeving. Nergens zin in hebben en het liefst gewoon de hele dag in mijn bed blijven liggen. 


Ik wil me gelukkig voelen, ik wil vrolijk zijn, blij zijn. Maar bovendien vooral vrij zijn.

Tranen wellen op achter mijn ogen en dan barst het los. Overspoelt door een zee van tranen, ik laat het gaan. Mijn hartje gebroken en verdrietig, maar zo alleen. Snikkend in een hoekje, het verdriet niet te bevangen. Een eindeloos verlangen naar stilte in mijn hoofd. 
Ik tracht op te staan, maar het lukt mij niet. Bevroren als een brok ijs zit ik daar te wachten tot het over is. 


Dan opeens, helemaal uit het niets, een wit licht…
Fel schijnt het mijn kant op en uit dat witte licht komt een engel naar mij toegevlogen en zachtjes pakt zij mij hand. Ik voel haar liefde mijn hartje binnen stromen, door mijn lichaam, mijn aderen. Ik voel hoe zij mijn hartje raakt en zonder woorden vertelt zij dat ik goed ben zoals ik ben. Je bent mooi, lief en aardig, krachtig en sterk fluistert zij in mijn hoor. Geloof in jezelf, je kant het! 


Langzaam sta ik op en sla mijn vleugels uit, een lach verschijnt er om mijn lippen…ik ben vrij!!!!

10-08-13

Lang leve de oorkappen!!!

 

peltor_optime_II.jpg


Ja ik ben gevoelig, maar het ergste van alles is. Niet alleen voor gevoelens en emoties van anderen, maar ook voor fel licht of harde geluiden. Ik kan mij mateloos irriteren aan bouwvakkers die verderop aan heien zijn, of de buren die aan het boren zijn.

Zo ook tijdens mijn vakantie, wilde ik rust. De rust was ver te zoeken op de boot die wij hadden gehuurd. Het gegil van mijn zoon omdat hij aan het donderen was met zijn vader en die kan gillen hoor. Anderzijds genoot ik wel van het tafereel, maar dat stemmetje, zo schel.

Ik kon de rust niet vinden en werd alleen maar gestrest en gestrest. Een week lang, met zijn drieën op de boot. Een week lang ben ik heel vroeg op gestaan zodat ik even kon genieten van de rust, de vogels, het water. Om te mediteren, yoga te doen.

Uiteindelijk kwam ik gestrest van die boot af en moesten wij nog naar de camping. Ik zag het helemaal niet meer zitten en vroeg mij af of ik rijp voor het gesticht was. Wat is er met mij gebeurd, waardoor ik mij overal aan irriteerde, elke geluidje kwam als een drilboor bij mij naar binnen.

En nu, moest ik nog naar de camping,  waarvan ik zeker wist dat ik geen rust zou kunnen vinden.

Toen bedacht ik mij ineens, had ik gelezen in één van mijn boeken, dat oordoppen een uitkomst zouden zijn.  Ik mijn man ingelicht en er op uit gestuurd om oordoppen voor mij te halen.

Wat een verademing, ik hoorde niet zo veel meer en langzaam begon mijn rust terug te keren. Ik kon weer lezen, genieten van mijn man die met mijn zoon aan het donderen was. Zonder dat ik mij irriteerde aan het geluid wat zij voortbrachten. Echt een hele opluchting voor ons allemaal.

Nu draag ik als het mij allemaal eventjes teveel wordt, mijn oordoppen inclusief oorkappen en ben ik totaal afgesloten van elke geluid die deze stressvolle maatschappij produceert…

 

Lang leve de oorkappen!!!

09-08-13

Hoe spreek je iemand aan op zijn of haar gedrag?

dreams_int10.jpg


Vaak vind ik het moeilijk iemand aan te spreken op zijn of haar gedrag. Omdat ik altijd nadenk over hoe ik iemand feedback moet geven. Maar ondanks dat ik vanuit mijn IK persoon praat, vertel wat zijn of haar gedrag bij mij teweegbrengt, hebben sommige mensen toch nog het gevoel dat ik hen aanval en schieten zij snel in de verdediging, waaronder dat zij mij gelijk naar beneden halen en al mijn “slechte” dingen naar voren halen. 
Omdat ik de enige ben in het gesprek die nadenkt over hoe ik iets brengt, kwetst de ander mij heel erg. Door mijn gevoeligheid, mijn verleden waardoor ik mij minderwaardig voelde aan de rest heeft het tot gevolg dat mijn zelfvertrouwen weer een deuk oploopt. 
Ik weet ook wel dat ik mij niet zoveel aan moet trekken van de ander, mijn humeur niet van de ander af moet laten hangen, is het toch moeilijk voor mij om mijn gevoel te uiten. Uit zelfbescherming hou ik dan wijselijk mijn mond, waardoor ik meer en meer alles opkrop en uiteindelijk me zelf helemaal gek maak. 
Met gevolg, last van stress, hoofdpijnen, mijn schouders die vast zitten en dat allemaal omdat sommige mensen niet nadenken hoe zij iets brengen. 
Ik kan gerust tegen kritiek, vind ik juist goed als mensen mij feedback geven. Maar denk eens na voor je wat zegt, iemand krenken kan heel snel en voor je het weet doe je iemand pijn en is het niet meer terug te draaien.

08-08-13

Kozijn met openslaande deuren geplaatst door bouwbedrijf Scherpenhuysen

get_img_by_name.gif



Voor foto's check onze facebook pagina!!!

 

http://www.facebook.com/media/set/?set=a.155347454661287....

 

07-08-13

Wie o wie...helpt ons geld inzamelen om kinderen van Warchild te helpen?

Wie wil mijn man sponseren voor de Dam tot Dam loop 2013. Dit keer gaat hij lopen voor Warchild. We hopen met zijn allen veel geld op te halen voor de kinderen die slachtoffer zijn door oorlogen. Wie o wie helpt ons mee? Door op onderstaande link te klikken, de rest wijst zich vanzelf kunnen jullie een klein bedrag doneren. 

http://www.warchild.nl/actie/run-warchild-0

Wat doet Warchild? 

Zie de link hieronder:

http://www.warchild.nl/dit-doen-we

 

Alvast bedankt allemaal!!!

3205253926.2.jpg

06-08-13

Wat is goed? Wat is fout?

verwachtingen.jpg


Je leven lang wordt er dingen voor je besloten. Is dit goed, is dat fout. Wie bepaalt eigenlijk of iets goed of fout is? Is er een norm of waarde die je zo maar klakkeloos moet overnemen? Of zijn er ook eigen normen en waarden die je zelf mag bepalen. 

Dit hoort niet, dat hoort niet. Ja wie bepaalt dat, wie zegt dat je niet zelf mag bepalen hoe je wilt zijn?
Het maakt niet uit hoe je het doet, als de intenties maar goed zijn. 

Vele mensen leven volgens de verwachtingen van andere mensen en waarom? Omdat het zo hoort? 

Mijn intentie is de liefde die ik voel te delen, met iedereen die het wilt. Niet volgens een verwachtingspatroon van een ander, gewoon puur mijzelf en de liefde die ik voel voor de medemens. 

Ik ben wie ik ben… 
Want ik ben mooi en goed zoals ik ben. Net als jij en ieder ander. Creëer je eigen verwachtingen voor jezelf en dromen en ga niet uit van de verwachting van een ander. Je kunt daar toch niet aan voldoen.

17-07-13

Een diepere betekenis...

conclusie.jpg

 

Er ligt vaak een diepere betekenis achter de manier van handelen van een persoon. Vraag je eens af waarom een persoon handelt zoals hij of zij handelt. Wat de achterliggende reden ook is.

 Echte liefde is oprechte interesse tonen in elkaar en elkaar helpen te begrijpen waar het vandaan komt. Alleen zo is de ander in staat zijn of haar gedrag te veranderen, mits degene het zelf ook wilt en er echt voor gaat.

Er zijn natuurlijk uitzonderingen waarop slaan er eentje van is. Niemand heeft het recht om iemand te slaan.

 

Maar daar doel ik niet op met deze tekst. Het gaat puur om het feit wanneer men iemand kwetst.

16-07-13

Stilte...


stilte.jpg


De kracht van stilte…

Tegenwoordig leven we in een stressvolle wereld, gehaast en  de druk van  de maatschappij die op je schouders rust. Wordt het niet eens tijd om eens tot je zelf te komen? Neem dan,  al is het maar twee minuutjes per dag, de tijd om stil te zijn. Doe het eens een week en je zult zien dat de rust in je hoofd langzaam maar zeker wederkeert.

Wie van jullie is er wel eens stil en neemt daar ook de tijd voor. Stil zijn wil zeggen: echt niets doen alleen jij met je gedachten, alleen en stil.

Wat doet de stilte?

Stilte zorgt er voor dat je rust krijgt in je hoofd, de balans makkelijker kan vinden en vasthouden.  En geeft je de mogelijkheid te ontspannen.

Ik kan innerlijk heel erg druk zijn, soms zijn mijn gedachten een wir war van emoties, gevoelens van mij zelf of anderen die ik aanvoel en voeg daar maar een dosis ongeduld bij en je raakt snel uit balans.

Dan brengt de rust, de stilte mij weer in balans.

Als je even niet wilt nadenken kun je altijd proberen iets te doen met oprechte aandacht, wat ik in een eerder verhaal schreef over dat stukje knoflook.

 

Al met al de stilte brengt je tot rust en in balans, probeer het eens zou ik zeggen. Wie stil kan zijn, is de meester over zijn of haar eigen gedachten. 

15-07-13

Geduld een schone zaak!!!

niet-storen-e1325593891842.jpg


Voor mij een soms nog lastige kwestie. Ik heb niet veel geduld, al zou ik dat wel moeten leren. Soms kan ik het loslaten en een hoop geduld opbrengen, maar soms kan ik het ook niet. Het ligt er net aan hoe goed ik in mijn vel zit, op welk niveau mijn energiepijl ligt en wat ik die dag al heb meegemaakt.
Controle loslaten is volgens mij de sleutel naar meer geduld. Rust in je hoofd en hart…
Oprechte aandacht hebben voor hetgeen wat je doet. Een hele opgave voor mij, omdat geduldig zijn niet één van mijn kernkwaliteiten is. 
Maar juist door dingen met echte aandacht te doen, creëer je wel rust en balans in je leven. 
Maar waarom is het nu juist voor mij zo moeilijk om die balans te creëren? 
Ook de tools heb ik niet meegekregen, mijn moeder was/is ook niet erg geduldig. Veel nadenken en prakkiseren over hoe ik nu meer geduld kan opbrengen. Kom ik tot de conclusie, het gewoon te doen. Eh ja gewoon te doen, maar hoe?
Door oprechte aandacht te geven aan hetgeen waar ik mee bezig ben. Net als toen met het snijden van dat ene stukje knoflook. Ik kan het wel, het zit wel in mij. 
Het gebeurde zo: de stress en drukte van de mensen voelde ik om mij heen. De druk die op mij gelegd werd omdat ik het af moest hebben hoe degene dat wilde. Ik trok het niet meer en vroeg om knoflook, een snijplank en een mes. Ik ging zitten aan de tafel en begon heel langzaam te snijden, zo fijn heb ik het geloof ik nog nooit gesneden. Maar toen gebeurde het wonderbaarlijke…
Kalmte en rust voelde ik opkomen in mijn hoofd, hart en ziel…ik had alleen nog maar aandacht voor dat ene stukje knoflook, die ik met al mijn liefde en aandacht aan het snijden was. De buitenwereld hoorde ik niet meer, ik was één met dat stukje knoflook. Het gevoel wat mij op dat moment mijn hartje binnenkwam, totale rust en euforie…
Dus ik kan het wel, en zal ik toch maar proberen het te blijven doen. Hoe moeilijk het voor mij ook is. Geduld is niet voor niets een schone zaak ;)

05-07-13

Keuze...

 

spoor.jpg


Stel je voor: je leven is een spoor, waar een treintje over heen rijd. Één lange spoorbaan, elke dag hetzelfde, dezelfde laan met bomen, dezelfde bloemetjes, hetzelfde weiland. Waar je al jaren langs rijd. Één ding weet je zeker, over tien jaar rijd je nog over dat spoortje, zie je nog steeds dezelfde laan met bomen, dezelfde bloemetjes, hetzelfde weiland. Zou dat je gelukkig maken? Maar als je van dat spoor afwijkt, de wissel omzet wat krijg je dan? Iets nieuws, onzekerheid en misschien wel angst, het is een groot risico wat je neemt. Maar zou je niet uiteindelijk je gelukkiger voelen, omdat je niet altijd meer hetzelfde ziet. Een nieuwe uitdaging, een nieuwe start. Alleen het punt van de wissel omzetten, daar waar ik nu sta. Is het moeilijkste wat ik ooit in mijn leven heb moeten doen.

29-06-13

Spiegel...

 

spiegel.jpg



We kunnen wel zeggen: ik ben niet gelukkig omdat???? Mijn partner niet doet wat ik wil of dat je partner niet wil verandren. Of een vriend doet raar tegen je en jij vind dat hij of zij moet veranderen. Je kan wel zeggen: jij moet!!!
Maar de meeste mensen die dat zeggen, moeten zelf eens in de spiegel van hun ziel kijken. Wees zelf de verandering die je in de wereld wenst te zien...
Kijk naar jezelf!!!

Durf die spiegel voor te houden...
zie niet alleen je mooie kanten, maar ook je donkere kanten. Want iedereen heeft donkere kanten, ook al hou je die het liefst verborgen. Maar ook die donkere kant, is een deel van jou. Accepteer het en sta open als het je niet aanstaat wat je ziet om te veranderen...
Jezelf confronteren met je zelf is moeilijk en ook eng. 

Ik heb mij zelf ook geconfronteerd en een spiegel voorgehouden, ik heb gehuild. Nu ik mijzelf heb gezien zoals ik werkelijk ben, ben ik staat mij geheel te geaccepteren inclusief mijn donkere kant en...ik voel mij gelukkiger dan ooit ~♥~

Durf te voelen...

free2.jpg




Wat is het ergste wat er kan gebeuren als je geen controle hebt over een bepaalde situatie? Stel je zelf die vraag. Doe je ogen dicht en probeer te voelen, probeer te voelen in je buik, wat het met je doet. 
Als je het moeilijk vind het te benoemen, voel dan gewoon even. Ook al maakt het je verdrietig of angstig. Maar laat het gevoel komen, het mag gevoeld worden. Het is niet erg om het te voelen. 
Als je het gevoel toelaat dan gun je jezelf het te voelen, dat geeft al een bepaalde vrijheid. Een opluchting en maakt je geest vrij van zorgen zodat je in staat bent om je innerlijke rust te hervinden. 

Vraag je zelf af waarom jij reageert op bepaalde situaties zoals jij reageert en ga bij jezelf na waarom je zo doet, en wat het met je doet. Waarom jij je zo voelt. 
Verwacht niet dat je na één keer denkt ik kan het. Want iets aanleren duurt altijd even, maar met geduld en vertrouwen kom je een heel eind. 
Maak ook geen doelstellingen die niet haalbaar zijn of waarbij het lang duurt voor je daadwerkelijk ziet dat er iets veranderd is. 
Stel concreet en duidelijk een doel: bijvoorbeeld over vier weken ben ik 5 kilo kwijt. Dat is duidelijk en meetbaar. 
Onduidelijke doelen zorgen ervoor dat je snel kan terugvallen in de oude situatie omdat de motivatie minder word.

16-06-13

Vluchten...

run.jpg

14-06-13

Voor jou...

 

engel.jpg


Het leven kan zo verschrikkelijk moeilijk zijn,
Vol verdriet, eenzaamheid en pijn…
De tranen over je wangen,
In je verdriet gevangen…
Wanneer jij stil staat, draait de wereld door,
En vraag je je af, waar doe ik het voor..
Soms oneerlijk en soms gemeen,
Voel je je heel alleen…
Dagen gaan voorbij, 
Is dit het leven voor mij…
Deze vragen en zoveel meer,
Ik voel alleen maar pijn, het doet zo zeer.
Onverdraagzaam, die eenzaamheid…
Gevoelens van angsten en spijt…
Waar is het licht,
die ook voor mij zou schijnen…
die donkere wolken laat verdwijnen..
in een zee van tranen, een hart vol verdriet…
eenzaamheid en niemand die het ziet…

13-06-13

There always is a new day...

nieuw.jpg

03-06-13

~♥~Aandacht~♥~


~♥~

aandacht.jpg


Alles met aandacht doen, ik dacht ja hoor die is gek. Aardappelen schillen met aandacht, knoflook snijden met aandacht, met aandacht schoonmaken etc.


Sinds ik met aandacht de dingen doe ben ik veel rustiger, een intense rust overheerst de drukte in mijn hoofd.

 
Met aandacht iets opruimen, ruim je niet alleen je huis op, maar ook je geest komt tot rust. Zo sla je twee vliegen in één klap. 


Heb je het al geprobeerd, om eens met aandacht, echte aandacht iets te doen. Ik zal zeggen: probeer het eens, wat let je? 


Voel ook de rust, de liefde voor waar je mee bezig bent..en zie de schoonheid in alles wat is. 


Met aandacht ervaar je rust…in hoofd, je hart, je ziel.
~♥~

04-04-13

Celebrate life...

magic of life.jpg

 

Wake up people and start living your dream!!! 

25-03-13

Onzekerheid/faalangst...

onzekerheidfaalangst.jpg


Ik ben gevraagd of ik voor groep 7 van onze basisschool met het verkeersexamen op een kruispunt wil gaan zitten en de kinderen te beoordelen. Mijn man zei tegen mij: ik stuur een mailtje dat je het doet. Het hevige weerstand voelde ik opkomen. Ik besef dat het een angst is om te falen, die ontstaan is door mijn onzekerheid. Pesterijen uit mijn verleden, het niet goed genoeg voelen. Anders voelen dan anderen. Je niet geaccepteerd voelen. 

Ik was vroeger een heel onzeker, stil, verlegen meisje. Die gepest is vanaf groep 4 tot en met 2de klas hogere school. Daarna nog een aantal bazen had die tegen mij schreeuwde als ik iets verkeerd deed, want tijd is immers geld. 

Normaal gesproken zei ik: Nee ik kan niet. Maar nu heb ik een mail gestuurd en uitgelegd wat voor een gevoel bij mij opgeroepen werd toen ik hoorde of ik dat wilde doen. Ik heb uitgelegd waar het door komt en wat het gevoel bij mij doet. Ik heb ook even zitten huilen omdat ik mij ook heel kwetsbaar opstel naar iemand toe die ik eigenlijk niet zo goed ken. 

Maar ik moet het doen, ik moet mijzelf confronteren met mijn angsten om zo er over heen te komen. Al is het niet makkelijk, ik heb het toch maar gedaan. Ik heb mij opgeven om dat te doen. 

Natuurlijk ben ik wel trots op mijzelf dat ik mijn angsten aanga. Maar de onzekerheid en de angst die ik voel opkomen is geen pretje. Maar ik ga het doen, heb ik besloten. Anders kom ik er nooit overheen.

21-03-13

Vrijheid...




vrijheid.jpg

Vrijheid: de ander het gunnen zichzelf te kunnen zijn. Geen belemmeringen voelen, het puur jezelf kunnen zijn. Met al je ( eigen ) aardigheden.  Vrij van angsten, emoties die je groei belemmeren. Maar echte vrijheid is de vrijheid voelen in je hart. Je kan je vrij voelen wanneer een relatie over is, maar ook in een relatie kun je vrij zijn. Alleen wanneer jij en je partner elkaar de vrijheid gunnen in het zijn wij hij of zij wil zijn. Doe je dat niet, ga je elkaar belemmeren in elkaars groei. Dat is niet verstandig, zo kan er boosheid ontstaan, dat overgaat in wrok en uiteindelijk haat. Mijn mening is dat daarom ook sneller mensen uit elkaar gaan. Scheiden is de trend. Soms vraag ik mij wel eens af waarom een langdurige relatie er niet meer in zit tegenwoordig en dan kom ik toch bij vrijheid terecht. Jezelf en je partner moeten beiden vechten blijven voor de relatie maar ook voor hun eigen identiteit. De vrijheid en de ruimte jezelf en je partner geven om te groeien. Ook al is het wel eens moeilijk en zijn er dingen vooraf gegaan in een relatie waardoor vertrouwen geschonden is. Dat gebeurt meestal als je de ander dus die vrijheid ontneemt. Al met al, de vrijheid om een mens zichzelf te kunnen laten zijn en de vrijheid geven zich te ontplooien tot een eigen individu is een groot goed.

Ga je voor een langdurige relatie, belemmer elkaar dan niet in de groei en ontplooiing naar de eigen individu, steun elkaar, begrijp elkaar, toon begrip, praat erover en vecht met elkaar en nooit tegen elkaar. Wees open en eerlijk, durf te zijn wie je wilt zijn. Ook al heb je gekke fantasieen, schaam je ervoor, maar als je echt van elkaar houdt, en je allebei elkaar de vrijheid gunt, dan staat de relatie open om te praten met elkaar. Dan denk ik ook dat de relatie een langdurig leven is beschoren. 

16-03-13

~♥~

worry.jpg

different.jpg

zonnestralen.jpg

14-03-13

~♥~

accepteren.jpg

01-03-13

Vlinder...

 

 

 

butterfly1.jpg

 

 

Je bent mooi, alleen je ziet het zelf nog niet, wacht

maar af wat de tijd met je doet. Geloof in jezelf ♥ in je

mooie hart. Je hoeft niet meteen een vlinder te zijn.

Spreid je vleugels en vlieg, verken de wereld en wees

je zelf. Want schoonheid zit in je hart ♥


04-02-13

Let me be your angel...

angel.jpg

11:58 | 11:58 | Denise | Denise | | | Permalink | Permalink | Commentaren (0) | Commentaren (0) | Tags: angel, love, shine, sun, life, clouds, engel, liefde, foto, pic, wolken, leven | Tags: angel, love, shine, sun, life, clouds, engel, liefde, foto, pic, wolken, leven |  Facebook |  Facebook | |

31-01-13

Pesten...

pestennnn.jpg

“Pesten”

 

Is een onderwerp dat nauw aan mijn hart ligt. Er wordt geprobeerd er zoveel mogelijk aan te doen, maar de werkelijkheid is dat het heel moeilijk te bestrijden is.

Mensen die gepest zijn, kunnen hun leven lang een trauma bij zich dragen en geloof mij, uit eigen ervaring weet ik hoe dat is, ik worstel nog dagelijks met de onzekerheden uit mijn verleden.

 

Groep 4 daar begon het allemaal mee, ik kwam om een nieuwe school. Ik was zenuwachtig, ik was verlegen en durfde niet zo veel. Van het pesten zelf weet ik niet zo veel meer, maar wel van het gevoel wat ik toen had. Natuurlijk weet ik wel voor wat zij mij allemaal uitmaakten, maar vooral het gevoel is mij altijd bij gebleven. Het liefst blijf ik thuis in mijn eigen kamertje. Een veilige wereld die ik voor mij zelf gecreëerd had, waar ik mij als het even kon in terugkeerde.

De basisschool was een hel voor mij. Één keertje werd er een ander meisje zo gepest, dat ik zo blij was dat ik niet gepest werd, dat ik er aan mee deed zodat de aandacht even niet over mij ging.

Daar had ik al snel spijt van en bood mijn excuses aan, aan haar. Want ik wist dondersgoed wat zij voelde.

Het gevoel altijd alleen te zijn, niemand bij wie je terecht kon. Ook al had/heb ik lieve ouders, maar wilde hun niet lastig vallen..ze hadden al genoeg aan mijn kleine zusje die ernstig ziek was. En ook mijn grote zus had wat geestelijke problemen, dus hield ik maar mijn mond.

 

Maar toen kwam de brugklas…

 

Het liefst wilde ik verdwijnen van de aardbodem.  Wat een afschuwelijke periode, als ik er aan terugdenk. Nog nooit was de eenzaamheid zo groot dat ik elke dag huilend uit school thuis kwam. En nog steeds mijn ouders niet laten merken.

Toen de tweede klas, ik liep de kantine in om te gaan eten. Ik wilde aanschuiven aan een tafel waar al een aantal kinderen zaten en zodra ik ging zitten liep iedereen weg.

Dat gevoel raak ik helaas nooit meer kwijt, ik heb het wel een plekje gegeven maar helemaal kwijt raak ik het nooit.

 

3de klas hogere school…

Ik was veranderd van een lelijk eendje in een mooie zwaan…

Iedereen wilde opeens mijn vriend zijn, maar ik was kieskeurig. Niet zomaar koos ik iemand uit om mee om te gaan. Gelukkig het meisje wie ik om vriendschap had gevraagd in de eerste klas, kwam terug op school en we bleven hele goede vrienden ( nu al bijna 20 jaar ).

 

Wat ik hiermee zeggen wil:

Pesten laat littekens achter, wonden die nog altijd niet helemaal geheeld zijn. Onzekerheid wat bij mij speelt, komt uit mijn pestverleden. Ik weet het is geweest, maar soms als de mensen zo hard zijn dan voel ik mij soms nog het kleine meisje van toen.

 

Pesten gaat maar door, kinderen kunnen hard en gemeen zijn. Zij kunnen niet beseffen, inleven in de ander, wat het met een ander doet.  Ouders kunnen hier heel veel aan doen, maar soms zijn zij blind voor wat hun kind doet.

 

Kijk maar naar het verhaal van de school van mijn zoon:

 

Op een woensdag avond werden wij gebeld, de volgende dag Donderdag zou de school dicht zijn dus waren de kinderen vrij.

Toen ik vroeg waarom zeiden ze dat zij een bombrief hadden gehad en dat de recherche uit ging zoeken waar het door kwam.

Om een lang verhaal kort te maken, ging het om een persoon die gepest werd en vond dat er niets aan gedaan werd en de persoon zo boos maakte dat die gene een bombrief stuurde naar school.

Natuurlijk is er door de school heel wat gebeurd en aangepakt, dingen aangescherpt om pesten te voorkomen.

Maar je kan het niet altijd voorkomen, ze doen het op de plekken waar de leraren het niet zien, of uit school of tegenwoordig via cyberpesten. Via het MSN, Facebook, Hyves etcetera.

 

Het is de taak aan ons als ouders, om onze kinderen de gevolgen van pesten te laten inzien, het is onze taak om voor te zorgen dat onze kinderen niet de pestkoppen worden.

 

Het is tijd om met zijn allen op te staan en pesten tegen te gaan.

 

Ik zit er boven op, ook als mijn kind een ander kind pest, leg ik hem uit wat de gevolgen van pesten is. Wat het met een persoon doet, ik vertel hem mijn verhaal, en geloof mij, de tranen springen nog in mijn ogen als ik terug denk aan die periode.


Pesten brandmerkt je voor de rest van je leven.

 

Laten we met zijn allen er wat aan doen, door op onze kinderen te letten, in de gaten te houden als zij achter de computer zitten.

Door te luisteren naar de verhalen van onze kinderen, op hun gedrag te letten.

 

Pesten komt vaak voort uit onzekerheid over henzelf.

 

Dus sta op tegen pesten en deel dit met iedereen…want samen sta je sterk!!!

05-07-12

Liefde...

 

angsa.jpg


Je lach betoverd als de nacht, je kus teder en zacht.

Je aanraking, je lippen zo zoet als honing...jij mijn prins mijn

koning.

Mijn liefde, mijn hart en mijn leven...

jij die mij al zoveel heeft gegeven. 

Je ogen stralen als sterren, verlichtten de donkere nacht...jij die

naar mij lacht.

Je woorden...klinken als wijsjes in mijn oren, wetend dat wij

bij elkaar horen. 

Mijn liefde voor jou gaat nooit meer voorbij, jij bent de enige

echte voor mij ♥

25-05-12

Lieve mevrouw Poes...

 

 

Ik vind je erg lief, ik vind je echt een schatje. Die kopjes geven en langs mijn benen strelen vind ik echt wel genoeg hoor!!!

Je hoeft voor mij echt geen cadeautjes mee naar huis te nemen hoor...

Eerst waren het nog kleine molletjes, muisjes en musjes..

Maar nu...hele merels, kraaien en andere grote vogels.  Ik weet dat jij mij erg lief vind, maar lieve mevrouw Poes zou je voortaan al die beestjes willen laten waar ze horen?

En zou je heel misschien, het volgende plaatje als voorbeeld willen nemen...

Bij voorbaat dank,

uw baasje

poes, vogel, mus, kraaien, merels, merel, kraai, lief, cadeautje, schatje, lief, molletjes, mol, muis, muisjes, mus, musjes, beestjes, foto, mevrouw,

27-04-12

...


 

leven, geluk, zijn, ik, mooi, spiritueel, jij, foto, verdubbelen, lieveheersbeestjes, lieveheersbeestje, delen



Zijn wie je bent,


dat is geluk♥

11-04-12

Soms...


 

roos, vriendschap, steun, hulp, helpen, zeggen, geef, weten, reageren, hoe, zijn, foto, gedicht


Soms weet ik niet hoe ik moet reageren, of wel moet reageren.

Soms weet ik niet of ik wat moet zeggen en wat moet ik zeggen.

Ik wil je wel helpen, ik wil er graag voor je zijn.

Maar soms weet ik gewoon niet wat ik zeggen moet.

Soms...ben ik stil.

En dat is niet dat ik niet om je geef, maar gewoon omdat ik niet weet hoe...